Jaarverslag 2015

2015 was een ‘vol’ jaar voor House of Joy, met veel aktiviteiten.

Natuurlijk ging het ‘gewone’ werk gewoon door. Meestal kwamen er per week 21 jongelui, maar soms 33, als er een extra auto beschikbaar was. Voor 100+ jongelui betekende soms dat ze iedere 4 weken konden komen. Nog altijd veel te weinig, maar een verbetering!  

In februari kregen we een nieuw staflid, Liu Rong. Ze is een geweldige aanwinst, houdt van haar werk, maar vooral van de jongelui. 

In maart gingen we met het hele team naar de nabijgelegen provincie om daar een vijf-daagse training voor verzorgers te volgen. Het was een team-opbouwende ervaring. De training gaf veel antwoorden op vragen mbt het hoe en waarom van de begeleiding van onze jongelui.

In het voorjaar was Trudy 6 weken in Nederland om daar het werk en ons gezin te vertegenwoordigen. Ze kreeg de gelegenheid om op veel plaatsen te delen over het werk; vooral in Engeland gingen veel nieuwe deuren open. 

Terwijl ze in Nederland was, volgde ze een cursus kaarsenmaken, welke ze bij terugkeer naar House of Joy meteen gebruikte door de staf en daarna de jongelui in House of joy hiervoor enthousiast te maken. Het is nu een van de regelmatig gebruikte aktiviteiten voor een aantal cliënten.

In mei werd ons meegedeeld dat het kindertehuis, waar we ook een halve middag in de week met de babys en de kleintjes werken, bezig was nieuwe regels te implementeren. Totdat dit was afgerond konden wij de kleintjes niet bezoeken. Het heeft al met al 10 maanden geduurd voordat alle papierwerk voor elkaar was. Sinds maart dit jaar, 2016, bezoeken we het kindertehuis weer regelmatig met een groep van 4 of 5 staf en vrijwilligers. 

Al  een jaar geleden werd Trudy gevraagd om te spreken tijdens een TedX event in een van de grote steden van het land. In juni was het zover. We merken dat er dichtbij en veraf langzaam maar zeker een bewustwording groeit dat de jonge mensen waarmee wij werken, waardige mensen zijn, die ook recht hebben op een plekje in de maatschappij. Toch blijft het een strijd om een blijvend plekje voor hen te bemachtigen. Tijdens de bezoeken aan House of Joy zien we geweldige acceptatie door de mensen in onze omgeving. Bij goed weer, gaan de jongelui naar buiten en is er veel interaktie met de mensen in de buurt en op de campus. Echter wonen en werken in de maatschappij is een veel grotere stap en die wordt nog nauwelijks genomen. 

Een van onze jongelui, Lu Zi Ya, vond wel werk buiten het huis, en geniet met volle teugen van het zelf verdienen en dagelijks een ‘buitenleven’ te hebben. We hopen dat hij tzt ook zelfstandig kan gaan wonen. Hij is doofstom, maar zou zich zeker kunnen redden.

Twee jongedames kwamen in mei bij ons wonen. Ze waren 18 jaar oud. Een van hen is een klein beetje doof, de andere is een liliputter, maar in elk opzicht super gezond. Het kindertehuis had ons gevraagd hen te helpen in de maatschappij te intergreren, zodat ze tzt zelfstandig zouden kunnen wonen en werken. Echter tegelijk met hun overplaatsing naar House of Joy, werden hun papieren overgedragen aan het Huis waar alle andere jongelui met wie we werken wonen. Na een week moesten ze komen om foto’s te laten maken. Na de foto’s kwamen ze niet meer terug naar House of Joy. Het Huis heeft als regel, “Als je hier staat geregistreerd, dan is dit de plek waar je je dagen en nachten doorbrengt.” Dit was, op z’n zachtst gezegd, een super moeilijke overgang. Wij blijven hopen dat er mogelijkheden gaan komen voor degenen, die zelfstandig of semi-zelfstandig zouden kunnen wonen en werken, om de deuren hiervoor te openen. Het is in ieder geval heel bemoedigend, dat de wetten van het land hier wel de ruimte voor geven. 

Medio 2015 besloot een buitenlandse organisatie om ons financiëel te helpen. Deze organisatie draagt nu ongeveer 2/3 van de dagelijkse kosten van House of Joy. Verder wordt er door veel vrienden in ons budget voorzien. Heel veel dank aan een ieder die bijdraagt aan dit projekt.In september vertrok Xiao Xie. Zij werkte vanaf 2009 in ons team, maar voegde zich bij haar man in het noorden van het land, om daar samen verder te gaan. In dezelfde periode kwam er nog een Xiao Liu bij ons werken als chauffeuse. Ondanks dat de robuuste Iveco eigenlijk te veel van haar vergde en haar lichamelijke klachten opleverde, gaf ze niet op! We zijn nu bezig met de aanschaf van een nieuwe auto, die medio 2016 hopelijk de Iveco zal vervangen. Xiao Ji versterkte ons team aan het einde van 2015. Zij verzorgt o.a. de dagelijkse boekhouding, maar is ook een aanwinst, waar het gaat om de interaktie met de jongelui.  

Mr. Dong is de accountant, die op part time basis de verwerking van de boekhouding verzorgt en klaarmaakt voor auditie. 

Eind 2014 nodigde het Huis ons uit om House of Joy naar binnen hun muren te verhuizen. Het ging van oponthoud naar oponthoud. Er werden steeds goede redenen hiervoor gegeven, maar al met al, is ons niet echt duidelijk wat de uiteindelijk uitkomst zal zijn. Intussen gaan wij gewoon door met ons werk :) .

Het afgelopen jaar ontvingen we veel olie, snacks, kleding, schoonmaakmiddelen, rijst, etc. voor House of Joy. Geweldige giften, die in veel van onze benodigdheden hebben voorzien. Hoewel we de meeste kleding altijd kunnen gebruiken, is er ook kleding, die onze jongelui niet dragen. Deze zetten we doorgaans apart om ze op een bepaald moment te brengen naar mensen, die ze wél kunnen gebruiken. Ook dit jaar maakten we weer een trip de bergen in, naar een afgelegen dorp, waar de kleding met grote dankbaarheid werd ontvangen.

Een hoogtepunt voor de jongelui dit jaar was vliegen. Wonend naast het vliegveld, zien ze vliegtuigen stijgen en landen, maar zelf vliegen..? Dit jaar werden we door een maatschappij in de gelegenheid gesteld om voor een relatief kleine bijdrage de jongelui in groepjes mee te nemen naar een ander stadje in de provincie. De vlucht duurde 30 minuten heen en 30 minuten terug. Hoewel het stadje zelf niet te veel te bieden had, tenzij het lekker weer was, was de opwinding en het enthousiasme van onze vrienden het alles waard. Er zijn nog een aantal jongelui, die niet zijn geweest, maar wel kunnen gaan. Het was fijn te zien hoe ook de staf en leiding van het huis dit projekt aanmoedigde!

Naast hoogtepunten zijn er laagtepunten, waaronder het overlijden van een aantal van onze jonge vrienden op toch wel heel jonge leeftijd. Hoewel we hen in onze updates bij naam noemden, willen we niet nalaten ook in dit jaar rapport onszelf en u te herinneren aan de jongens en meisjes, die er niet meer zijn. Wij zijn dankbaar dat we voor de tijd dat we ze mochten kennen een stukje vreugde mochten brengen, hen mochten bemoedigen en ons voor hen in konden zetten. Een ieder van onze jongemensen  is uniek, waardevol en zo waard om lief te hebben. We zijn dankbaar voor een ieder die het ons mogelijk maakt om de relaties met onze jonge vrienden te bouwen, te onderhouden en hen te helpen eenwaardig leven te kunnen leiden.

Ook waren er weer verschillende vrijwilligers die ons dit jaar hielpen, waaronder een aantal buitenlandse ‘experts’ op het gebied van verzorging van gehandicapte mensen. We zijn dankbaar voor de hulp die we van hen mochten ontvangen.

Xiong Chun Yan, het meisje dat als baby ernstige brandwonden aan gezicht en handen opliep, heeft verschillende operaties ondergaan dit afgelopen jaar. Er zijn nog een paar operaties te gaan, maar de geldpot blijkt opgedroogd te zijn. We hopen dat er voor haar dit jaar toch weer mogelijkheden gaan komen om verder geholpen te worden.